ـ امام حسن مجتبی (ع) بعد از شهادت امیرالمؤمنین (ع) به مدت ده سال عهده دار مقام امامت بود.

ـ ایشان در دوران امامت خود سختی‌های فراوانی را تحمل کرد.

ـ‌ بی‌بصیرتی و دنیاطلبی برخی خواص زمان امام؛ شرایط سختی را بر حضرت تحمیل کرد و موجب شد تا امام حسن(ع) صلح با معاویه را بپذیرد.

ـ دلیل اصلی پیشنهاد صلح از سوی معاویه، رسیدن به حکومت با هزینه کم بود.

ـ‌ پذیرش صلح از سوی امام حسن (ع)، عدم همکاری و پیمان شکنی و خیانت مردم بود

ـ‌ اگر امام حسن(ع) صلح نمی کرد همه چیز به کلی از بین می رفت و نوبت به جریان عاشورا هم نمی رسید.

- صلح امام حسن (ع) همان قدر ارزش داشت که شهادت برادر بزرگوارش، امام حسین(ع) ارزش داشت

- همان قدر که شهادت امام حسین(ع) به اسلام خدمت کرد، آن صلح هم همان قدر، یا بیشتر به اسلام خدمت کرد.

پژوهش خبری صدا وسیما:امام حسن مجتبی (علیه السلام) بعد از شهادت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام )به مدت ده سال عهده دار مقام امامت بود و در 28 صفر سال پنجاه هجری در سن 47 سالگی به دستور معاویه بن ابی‌سفیان و به دست جعده دختر اشعث بن قیس مسموم شد و بر اثر همان زهر به شهادت رسید. ایشان در دوران امامت خود سختی‌های فراوانی را تحمل کرد. بی‌بصیرتی و دنیاطلبی برخی خواص زمان امام؛ شرایط سختی را بر حضرت تحمیل کرد و موجب شد تا امام حسن (علیه السلام)  صلح با معاویه را بپذیرد.