مقدمه

هر جامعه‎ای در پی وضع مجموعهای از معانی است که بدان وسیله مردم بتوانند خود را به جهان پیوند زنند. این معانی مجموعه‎ای از اهداف را مشخص می‌کنند یا همچون اسطوره و آئین، سرشت تجارت مشترک را تبیین می‌نمایند. هیچ جامعه شناخته شده‎ای نیست که در آن شکلی از دین وجود نداشته باشد، اگر چه اعتقادات و اعمال مذهبی از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر فرق می‌کند.

در جوامع گذشته که ساخت یابی به نحوه ناحیه‎ای و محدود انجام می‌شد افراد به گروه‎های منزلتی خاصی تعلق داشتند. این معنویت مایه دسترسی گسترده به کارکردهای اجتماعی مثل بهداشت، قدرت، معرفت و منزلت دینی می‌شد. این شیوه تعیین نحوه دسترسی افراد به کارکردهای اجتماعی در جامعه‎ای که کارکردهایش به نحوه مدرن ساخت پیدا کرده باشد مساله دار می‌شود چون جریان و حاکمیت تفکیک کارکردها را نفی می‌کند.

در نتیجه در اثر رشد جمعیت و علوم آدم‎هایی بر سرکار آمدند که جامعه را در نگاه خود با استدلالهای علمی همراه کردند و نظریات آنان در باب نظریه‎های جامعه شناسی امروزه نیز مورد مطاله قرار می‌گیرد . افرادی مانند امیل دورکیم، کارل مارکس، ماکس وبر و گئورگ زیمل

آنچه که واقعیت سازوکار جامعه را تشکیل می‌دهد با آنچه در قالب استدلالها بیان می‌شود در رهگذر زمان توسط متفکرین متعدد در مورد بازبینی و نقد و ایراد نظریات جدید بر مبنای نظر خودشان می‌شود .

نگاهی به زندگی امیل دورکیم 
دورکیم در شهر اپینال ایالت لورن واقع در شرق فرانسه متولد شد. وی از تبار فقهای ریشه دار یهودی بود. در دوران جوانی علاوه بر گذران تحصیلات عادی در مدارس غیرمذهبی، زبان عبری، عهدعتیق و تلمود را نیز فرا گرفت . وی چندی پس از کسب تاییدیه سنتی کلیمی در سن سیزده سالگی، تحت تاثیر یک معلم زن کاتولیک به کاتولیسیسم علاقه پیدا کرده بود .

اما دیری نگذشت که او از هر گونه تعلق مذهبی دست کشید و یک لاادری شد. دوران متوسطه را در دبیرستان اپینال و سپس دبیرستان لسیه لویی لوگران پاریس گذارند . وی پس از دوبار ناکامی در امتحانات ورودی اکول نرمال سوپریور، در سال 1879وارد این مدرسه عالی شد.

دورکیم یکی از جامعه شناسان بزرگ معاصر (1917-1858) و دومین شخصیتی که در دنیا سبب دگرگونی مبانی جامعه شناسی گردید. اولین جامعه شناسی که مساله روش تحقیق علمی را مطرح کرد و به سه روش علمی توجه خاصی داشت.